“จากคราวก่อนที่เกริ่นไปแล้วว่าจะบล็อกเรื่องนี้ใน twitter ก็ได้เวลาบล็อกอย่างจริงจัง”

คงปฏิเสธไม่ได้ว่า Social Media นั้นเข้ามามีบทบาทต่อเราทุกคนในทุกวันนี้ ไม่ว่าจะต้องการหรือไม่ มันก็เข้ามามีอิทธิพลไปเรียบร้อยไปทุก ๆ ด้าน การที่ Social Media มีอิทธิพลมากนั้นเนื่องจากการที่มันมีบทบาทของตัวเองเป็นระบบที่ Real Time หรือตรงเวลาในตอนนั้น และมีการแบ่งปันข้อมูลจากผู้ใช้จริง ผู้อยู่ในสถานที่จริง โดยสามารถส่งต่อให้กันได้โดยง่าย ทำให้เครื่องมือนี้สามารถวัดความคิดเห็นที่จริงของผู้บริโภคได้อย่างแท้จริง โดยไม่อิงกระแสโฆษณา ความสำคัญของ Social Media นั้นมีความสำคัญต่อคนธรรมดาไปจนถึงรัฐได้ เพราะการส่งข้อมูลทาง Social Media นั้นสามารถทำได้ง่าย ๆ และส่งไปหาทุกคนได้โดยง่ายและรวดเร็ว ทำให้คนได้รับสื่อที่ตรงกัน มีข้อความอ้างอิงจากต้นฉบับได้ ความสำคัญของ Social Media ต่อรัฐนั้นออกมาให้เห็นได้จากงานของ O’Reilly อีกงานที่มีชื่อว่า Gov 2.0 Summit ที่จัดขึ้นในสหรัฐอเมริกา เพื่อแสดงให้เห็นความสำคัญของ Social Media ว่ามีความสำคัญต่อรัฐอย่างไร และรัฐควรเข้าไปจัดการและใช้ประโยชน์อย่างไรต่อไป ในอดีตนั้น โลกเรารับรู้ความในใจคนนั้น ผ่านเครื่องมือที่เรียกว่าบล็อก และกระแสของสังคมจากข่าวคราว หรือจากการค้นหาผ่านเครื่องมือค้นหาต่าง ๆ ทำให้ความคิดเหล่านั้นถูกกรองออกมาก่อนที่จะมีการโพสใด ๆ ลงในสื่ออินเทอร์เนต และยังไม่มีความเป็น Real Time เหมือนดังเช่นในปัจจุบัน การก้าวเข้ามาของระบบ Real Time นั้นมาพร้อมกับ twitter และ Facebook โดยเฉพาะ twitter นั้นเป็นผู้นำกระแส Real Time อย่างแท้จริง นอกจาก twitter แล้วก็ยังมี Facebook ที่มีคุณสมบัติในการแชร์ความคิดหรือคำพูดที่คล้าย ๆ กัน (แม้ยังไม่เท่า twitter) และยังมี application อย่าง Location Based Service อย่าง Foursquare ที่มีใครหลายคนเริ่มใช้ก็เป็นการแชร์เนื้อหาความคิดต่อสถานที่อย่างเป็น Real Time เช่นกัน twitter นั้นเข้ามาบทบาทอย่างมากในการแสดงความคิดเห็นของกระแสสังคมในประเทศต่าง ๆ (ตอนนี้พึงมี feature Trending Topic ของแต่ละประเทศ ซึ่งยังไม่ครบทั้งโลก) ทำให้เราสามารถรู้กระแสของสังคม ความเคลื่อนไหวของสังคม และข่าวคราวภายในของสังคมได้ไม่ยาก เช่นการเกิดแผ่นดินไหว ที่นักวิทยาศาสตร์ใช้ twitter ในการรับรู้แผ่นดินไหว หรือการใช้เป็นช่องทางการสื่อสารในกรณีของอิหร่าน หรือแม้กระทั้งใน Facebook นั้นก็มีการใช้คำต่าง ๆ ใน Facebook มาวัด Gross National Happiness ได้ หลาย ๆ ข้อมูลใน twitter นั้นอาจมองว่าเป็นข้อมูลที่ไม่มีค่า แต่เมื่อนำข้อมูล ความคิดเหล่านั้นมาหลอมรวมกันก็อาจสร้างสิ่งที่สามารถมาตอบสนองความต้องการของสังคมได้อย่างแน่นอน หรือการดักจับคำว่าประชาชนนั้นสนใจเรื่องอะไร มากแค่ไหน หรือใช้เป็นตัววัดความสุข ความต้องการของประชาชน หรือข่าวคราวในวงการ ความคิดเห็นต่อรัฐก็ยังได้ เนื่องจาก social media นั้นสามารถเล่นได้ทุกที่และทุกเวลาแล้วในตอนนี้ จากกรณีที่อิหร่านที่กล่าวไปข้างต้น ซึ่ง twitter มีบทบาทอย่างมากในการเป็นช่องทางการสื่อสารของความคิดแบบใหม่ โดยในตอนนั้น twitter จะต้องเข้าสู่ระบบการบำรุงรักษา แต่ทางกระทรวงกลาโหมสหรัฐอเมริกาได้ร้องขอให้ twitter ทำการเลื่อนไม่ให้ทำการบำรุงรักษา เพื่อให้คนในอิหร่านสามารถส่งข่าวคราวการประท้วงภายในให้นานาชาติรับรู้ได้ ซึ่งนี่ทำให้การส่งข้อมูลแบบ Real Time นั้นมีค่าจนรัฐต้องเข้ามามีเอี่ยวด้วยในที่สุด เนื่องจากต้องการรู้ว่าคนในชาตินั้นต้องการอะไร และเกิดอะไรขึ้นในชาตินั้นออกมา ซึ่งหลังจากกรณที่อิหร่าน มีหลายคนพยายามทักท้วงว่า twitter นั้นไม่ควรครอบครองข้อมูลมหาศาลเหล่านี้ และควรยกเจ้า twitter ให้เป็นโปรแกรมสาธารณะที่ให้ใครมาใช้ก็ได้ (หมายความว่าแม้ twitter ล่ม แต่การส่งข้อความจะสามารถใช้ได้ต่อไปผ่านบริการเจ้าอื่น ๆ ที่ใช้การผูกบริการข้อความเข้ากับ twitter เข้าด้วยกัน) จะเห็นได้ว่าข้อมูลที่ส่งกันไปมาแบบ Real Time นั้น หลาย ๆ ประเทศและประเทศไทยยังไม่เห็นคุณค่าว่ามีความสำคัญอย่างไร ข้อมูลดังกล่าวเป็นข้อมูลที่มีค่ามหาศาลต่อเศรษฐกิจ สังคม และความมั่นคงภายใน เช่นว่าการส่งข้อมูลเกี่ยวกับข่าวความมั่นคงภายใน หรือการใช้ foursquare ระบุพื้นที่ที่ไม่ควรระบุต่าง ๆ เช่นจุดยุทธศาสตร์ทางการทหาร ตึกที่เกี่ยวกับความมั่นคงต่าง ๆ การที่รัฐไม่ขอเข้าไปมีเอี่ยวในการดูแลจัดการข้อมูลเหล่านี้ ก็เหมือนการปล่อยให้ต่างชาติ เข้ามาขุดสินแร่ในไทย โดยไม่ต้องทำสัมปทานเอาไปได้ การมีข้อมูลแบบ real time ในมือนั้น รัฐก็สามารถรับรู้ความคิดคน โดยไม่ต้องไปทำการดักฟังอะไรมากมาย เพียงแค่ดักจับ keyword จากข้อมูลจากข้อมูลที่วิ่งไปมาแบบ Real Time นี้ก็ทำตัวเป็นเหมือน NSA ได้แล้ว หากวันนี้รัฐไทยยังไม่เข้าไปเกี่ยวข้องแล้ว เราก็คงเสียข้อมูลที่มีคุณค่าทางความมั่นคงและเศรษฐกิจได้ไปแน่นอน อย่างไรก็ตามการบล็อกเรื่องนี้ ไม่ได้ต้องการให้รัฐเข้าไปควบคุมดูแลการใช้ Social Media ของพี่น้องประชาชน เพียงแต่อยากให้รัฐเข้ามาสนใจตระหนักถึงมูลค่าของข้อมูลที่ประชาชนภายในประเทศส่งออกไป ในตอนนี้หากรัฐไทย สามารถเข้าไปขอความร่วมมือจากการบริการด้าน social media ต่าง ๆ ในการขอเข้าถึงข้อมูลทั้งหมดได้ หรือรับทราบความเคลื่อนไหวของประชาชนภายในประเทศและปกป้องประชาชนตัวเองจากการเอาเปรียบของบริการต่าง ๆ ที่จะมาจากต่างชาติโดยใช้ข้อมูลที่เค้ารู้ถึงความคิดของคนในชาติได้ก็จะดีอย่างมาก สุดท้ายอยากฝากการไหลของข้อมูลทาง twitter ซึ่งเป็น Before and After เอาไว้ครับ

Bookmark It

Hide Sites

เป็นคลิปโปรโทที่เจ๋งมาก ๆ โคตรชอบ เอาไปเสพกัน

Bookmark It

Hide Sites

หลาย ๆ คนอาจจะบอก “เฮ้ย มันเป็นไปได้ถึงขนาดนั้นเลยเหรอ” ผมอยากบอกว่าเป็นไปได้ครับ  ลองนึกภาพว่าคุณเป็นคนอยู่ในสังคม twitter หรือ Facebook แล้ววันหนึ่งคุณไปทานข้าว เดินเที่ยวกับเพื่อนหรือญาติ แต่ดันมีคนที่ใช้ twitter หรือ Facebook อยู่ แถวนั้นพอดี อีกทั้งยังอยู่ในวงเดียวกับคุณเห็นคุณเข้าโดยบังเอิญ แล้ว tweet เช่นนี้ออกไปหรือส่งข้อความแบบนี้ไปยัง Social Media อื่น ๆ

ข้อความดังกล่าวดูเหมือนจะไม่มีอะไร หากแต่ว่าข้อความนี้อาจสร้างความเข้าใจผิดแก่บุคคลรอบข้างของคนที่ถูกกล่าวถึง นี้ยังไม่รวมว่าคนที่ถูกถ่ายรูปไปด้วยตอนนั้นต้องการเปิดเผยตัวหรือไม่เปิดเผยตัว แต่การถ่ายรูปออกไปนั้นก็ทำให้ชีวิตส่วนตัวของคน (privacy) ที่ถูกระบุถึงหายไปแล้ว ซึ่งนี้ก็เปรียบได้กับการถ่ายรูปของ paparazzi  ที่ถ่ายรูปดาราโดยไม่สนว่าเค้าจะยินยอมหรือไม่ก็ตาม เพราะฉะนั้นการถ่ายรูปใครที่เรารู้จักในวง Social Media ก็ควรจะต้องถามก่อนว่า ให้ tweet บอกได้ไหมว่าอยู่ที่ไหนและเมื่อไหร่ เพราะบางครั้งบางเรื่องเราก็ไม่ได้อยากให้คนในโลกออนไลน์รู้ก็เป็นได้

กรณีของการ Retweet (RT) และ  RT แล้วดัดแปลงหรือที่เรียกว่า modify retweet (mRT) ใน twitter แม้ว่าผู้ให้บริการอย่าง twitter จะออก feature ของการ RT ออกมาแล้ว แต่กลับกลายเป็นว่าคุณสมบัติดังกล่าวไม่ได้ตอบโจทย์ผู้ใช้คนไทยเนื่องจากคนไทยใช้การ RT เป็นการ Reply อีกทั้ง การใช้คุณสมบัตินี้ไม่สามารถดัดแปลงตามใจผู้ที่จะ RT ได้คนไทยจึงยังใช้ระบบการ RT manual เหมือนเดิม สิ่งที่เกิดขึ้นจากการ RT หรือ mRT คือการที่สารนั้นเกิดความผิดเพี้ยน ข้อความหาย หรือผิดความหมายไปจนอาจทำให้เข้าใจผิดได้ อย่างเช่นมีคน tweet ว่า

ก็มีคนนึกสนุก mRT ข้อความนี้เสียใหม่เป็น

หรือตัดข้อความบางส่วนทิ้งไปเนื่องจาก RT แล้วมันไม่พอ 140 ตัวอักษร

ซึ่งแค่นี้ก็ทำให้ข้อความหรือความหมายเพื้ยนได้ จากที่จะส่งความระบุหาใครบางคน แต่ข้อความนั้นกลับเอาไปโดนขยาย เปลี่ยนความหมาย หรือตัดความหมายทิ้งทำให้ การสื่อออกไป ทำให้คนที่อ่าน tweet เหล่านี้ที่ไม่มีความรู้เรื่อง mRT ก็อาจทำให้เข้าใจผิดต่อผู้ส่งได้ ซึ่งนี้เปรียบได้กับการสร้างเรื่องราวหรือแก้ไขเรื่องราวเพื่อใส่ความผู้ส่งข้อความก็ได้  เพราะฉะนั้นการเล่นอะไรก็ตามหรือการ RT ก็ตามก็ต้องมาพร้อมกับความรับผิดชอบในการกระทำตัวเอง หากข้อความนั้นสื่อออกไปแล้วทำให้เกิดความเข้าใจผิดได้ ความรับผิดชอบเหล่านั้นก็หมายถึงควรมีการระบุว่าข้อความที่ RT นี้ถูกดัดแปลงหรือถูกตัดข้อความออกไป ไม่ใช่ RT แต่ชื่อและข้อความของผู้ส่งสารข้างต้นมาอย่างเดียว

จากเรื่อง RT หรือ mRT นี้สิ่งที่ผมเจอมากกับตัวคือการใส่ #hashtag หรือป้ายบางอย่างที่อาจทำให้ตัวคนอ่านผู้อื่นเข้าใจผิดในข้อความเราได้ เอาตรง ๆ ก็คือ #hashtag #หื่น กันผมจะลองยกภาพง่าย ๆ

บางคนเห็นแล้ว นึกสนุกก็ RT แล้วเติมป้ายให้

หรือแม้กระทั่งการใช้ RT เพื่อ Reply แล้วบอกว่า หื่น หรือข้อความทำนองนี้ ก็ทำให้คนอื่น ๆ ที่เข้ามาอ่านที่ไม่ได้รู้จักคนที่ถูก RT ด้วยป้าย #หื่น หรือข้อความ Reply ที่มีคำนี้เข้าใจผิดได้ แม้ว่าเราไม่ได้เป็นดังนั้น แต่การแก้ตัวใด ๆ ใครก็ไม่เชื่อแล้ว เพราะคนที่ไม่รู้จักคนที่ถูกระบุถึงนั้นแก้ตัวเท่าไหร่ เค้าก็ไม่เชื่อ เพราะคนที่มาอ่านย่อมเชื่อคำพูดจากคนอื่นที่พูดถึงคนที่ถูกระบุมากกว่า

กรณีการพูดถึงเรื่องราวเกี่ยวกับทางเพศ โดยเฉพาะผู้หญิง บางครั้งการพูดคุยเรื่องราวทางเพศ เป็นเรื่องราวตลก หรือขำขัน นั้นบางครั้งมันไม่เหมาะที่จะพูดคุยในหมู่คนวงกว้างที่มีคนสามารถเข้ามารับฟัง รับชมได้ เพราะบางคนนั้นไม่รู้ว่าเรื่องไหนจริงเรื่องไหนเล่น ทำให้บางครั้งเกิดการใช้คำพูดที่ไม่ดีกับสตรีเพศได้  ซึ่งเมื่อเกิดขึ้นแล้ว มันก็จะติดตามคุณไปเรื่อย ๆ จนยากที่จะแงะออกจากชีวิตได้แล้ว นอกจากจะประจานกันไปข้างนึง เรื่องนี้จึงเปรียบกับการนั่งเมาท์เรื่องเพศตรงชุมนุมชนแล้วมีไอ้โรคจิตมาได้ยินแล้วติดตามตลอดได้ เรื่องแบบนี้ควรคุยเป็นกลุ่มคนที่ไว้ใจจริง ๆ มากกว่ามาเปิดเผย แต่หากคิดจะเปิดเผยแล้วก็ควรระวังมนุษย์ที่ไม่ดีด้วย

กรณีการถ่ายรูปอีกอย่างเช่นบางคนที่ชอบถ่ายรูปตัวเองส่งไปไหนมาไหน หรือชอบระบุว่าตัวเองอยู่ที่ใดอันนั้น เป็นการทำให้ตัวเองเสียชีวิตส่วนตัวด้วยตัวเองอย่างมาก เพราะการทำเช่นนั้นเป็นการเปิดเผยเรื่องราวว่าในแต่ละวันเราไปไหน ทำอะไร ซึ่งอาจจะไม่มีคนอยากรู้ก็ได้ แต่หากบางคนเป็นพวก Stalker  Molester โรคจิต หรือคลั่งไคล่ในตัวเราติดตามไปทุกหนแห่งแล้ว เรื่องยุ่งยากก็อาจตามมาภายหลังมากมายก็ได้ เพราะฉะนั้นบางสถานที่เช่นบ้าน หรือที่ทำงาน สถานที่ต้องแวะเวียนบ่อย ๆ ก็ไม่ควรต้องระบุหรือถ่ายรูปเพื่อไม่ให้เกิดคนมิจฉาชีพติดตามมาได้

สุดท้ายในมือถือรุ่นใหม่ ๆ นั้นยังสามารถระบุว่าเราอยู่ใดก็ได้ หรือเราอยู่ละแวกใดของแผนที่ในเครื่องมือ หากว่าเราไม่ปิด location, GPS หรืออื่น ๆ ในมือถือ ซึ่งส่วนใหญ่มักตั้งค่าเปิดเป็น Default อยู่แล้ว ก็สามารถทำให้คนรู้ได้ว่า วัน ๆ คุณไปทำอะไรบ้าง อยู่ที่ไหนเมื่อไหร่ กี่โมง ซึ่งมันจะวนเข้าลูปของกรณีแรก ถ้าคนที่เห็นส่งข้อความว่า เจอคุณอยู่แถวไหนตามที่เห็นในมือถือ ข้อความแบบนี้ก็อาจจะทำให้คนสนิทหรือคนอื่น ๆ เข้าใจผิดได้ อย่างเช่น

แค่ข้อความแบบนี้คนก็คิดไปทางไม่ดีได้แล้ว แม้่ว่า location ที่ระบุนั้นอาจจะผิดพลาด หรือคนที่ถูกไม่ได้อยู่แถวนั้นเลยก็ตาม แต่ข้อความที่ส่งออกไปก็ไม่ได้มีการกรอง จนทำให้คนที่ถูกระบุเกิดความเสียหายแล้วก็ได้

ในยุคสมัยนี้ที่อินเทอร์เนตเพรียบพร้อม และเราสามารถเข้าถึงอินเทอร์เนตจากอุปกรณ์ต่าง ๆ ได้ ๆ นั้น แม้ว่าอินเทอร์เนตที่ทำให้เราใช้ Social Media เพื่อทำให้เรามีชีวิตดีขึ้นนั้น แต่หากการใช้นั้นเกิดความไม่ระมัดระวังจากตัวเอง หรือการขาดความรับผิดชอบจากผู้ใช้่ด้วยกันนั้น ก็จะทำให้เกิดโทษและชีิวิตส่วนตัวที่ต้องสูญเสียไป ซึ่งในเมืองนอกก็มีกรณีตัวอย่างให้เห็นหลายคดีที่ครอบครัวบางครอบครัวต้องแตกแยกกันจาก Social Media หรือการเข้าใจจากข้อความสั้น ๆ ผมจึงอยากฝากให้ทุกคนนั้นใช้เครื่องมือบริการเรานี้ โดยคำนึงถึงความถูกต้อง ความเป็นส่วนตัว นอกจากความสนุก ที่ใช้เพียงอย่างเดียวครับ

Bookmark It

Hide Sites

Geolocation คืออะไร

คือการระบุจุดและข้อมูลของสถานที่ตามภูมิศาสตร์ในที่ต่าง ๆ ลงไปในอุปกรณ์ที่มีการเชื่อมต่ออินเทอร์เนต โดยข้อมูลจะเข้าไปอยู่ที่แผนที่อิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งข้อมูลที่ส่งออกไปจะมีเรื่องประเทศ บริเวณ เมือง รหัสไปรษณีย์ พิกัดและtimezone

ซึ่งในตอนนี้การใช้ Geolocation นี้ได้มีการมาประยุกต์ใช่้กับบริการที่เรียกว่า location-based service

เจ้าบริการที่เรียกว่า location-based service (LBS) เป็นบริการทางข้อมูลและความบันเทิง ที่มาพร้อมกับมือถือผ่านเครือข่ายผู้ให้บริการสัญญาณโทรศัพท์ และด้วยการใช้ความสามารถในการระบุต่ำแหน่งบน Geolocation ต่าง ๆ ของมือถือเข้าไว้ด้วยกัน

ตัว LBS นี้สามารถนำมาใช้งานได้หลากหลาย อย่างเช่นสุขภาพ การทำงานและชีวิตส่วนตัว ซึ่งข้อดีของ LBS นี้คือการสามารถระบุต่ำแหน่งสถานที่ คน สัตว์และสิ่งของได้ อย่างเช่นการค้นพบร้านอาหารอร่อย หรือสถานที่ที่จะสามารถค้นพบเพื่อนกันได้ นอกจากนี้ LBS ยังสมารถนำมาใช้ในการติดตามยานพาหนะได้ หรือการใช้เกี่ยวกับ E-commerce อย่างเช่นการได้รับคูปองส่วนลดของโฆษณาเมื่อผู้ใช้ LBS อยู่ใบริเวณนั้น

ในตอนนี้ Geolocation ที่เป็น LBS นั้นเริ่มเป็นแระแสในการพูดถึงของหลาย ๆ เว็บดัง ที่ทำนายว่าจะมาแรงในปีนี้ โดยเฉพาะสำนักพิมพ์ยักษ์ใหญ่อย่าง O’Reilly ที่ออกมาจัดงานที่มีชื่อ Where 2.0 เป็นครั้งแรกของโลก (ครั้งแรกของจริง) ซึ่งในงานนี้จะเป็นการสร้างความตื่นตัวทาง Geolocation ในทางการตลาดและการนำไปใช้ในแง่ต่าง ๆ

ซึ่งในงานมีการเปิดตัว Application ต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับ Geolocation ที่จะมาใช้กับอุปกรณ์ต่าง ๆ และทำให้ชีวิตเราสะดวกสบายขึ้น อย่างเช่น Geoeye ซึ่งตอนนี้ในเว็บของงานสัมมนานี้ก็มีการแชร์วิดีโอไว้แล้ว อย่างเช่นวิดีโอนี้

How Consumers are Really Using Location

มาถึงตอนนี้ยังสงสัยใช่ไหมว่าในไทยตอนนี้มี applications อะไรที่เป็น Geolocation แบบ LBS กันแล้ว ผมจะมาแนะนำให้รู้จักกับ โปรแกรมที่มีชื่อว่า Foursquare กัน

Foursquare นั้นเป็น Social media ที่อิงบน LBS โดยทำหน้าที่เป็นตัวแชร์ location รายละเอียดต่าง ๆ โดยการที่ผู้ใช้เข้าไป Check-in เพื่อระบุต่ำแหน่งว่าตัวเองอยู่ในสถานที่ตรงไหน โดยทุกครั้งที่ check-in เราจะได้แต้มต่าง ๆ กันไป เมื่อสะสมแต้มได้ถึงจุดนึงก็จะได้ป้ายต่าง ๆ นอกจากนี้ยังสามารถแชร์สถานที่ว่าอยู่ตรงไหน เคล็ดลับต่าง ๆ ในสถานที่ที่เราระบุและสิ่งที่เราจะทำเมื่อถึงบริเวณนี้ นอกจากนี้บริการนี้ยังสามารถเชื่อมไปสู่ social media อื่นอย่าง Facebook และ twitter

ตัว Foursquare นั้นสามารถใช้งานได้ในมือถือ 3 ประเภทในตอนนี้คือ Android, Blackberry และ iPhone

เริ่มต้นการใช้งาน (อ่านเพิ่มเติมใน http://pawoot.com ได้ครับ)

• เข้าไปสมัครการใช้งานที่ http://foursquare.com/ หรือ http://m.foursquare.com กันแล้วโหลด Clients ต่าง ๆ นั้นลงมาในมือถือที่ระบุไว้ข้างต้น  
• เมื่อพร้อมแล้วก็มาเช็คอิน (check in) กันได้เลย อย่างผมใช้ iPhone นั้นจะมีหน้าจอดังนี้เมื่อ Sign in เข้าไปแล้วดังนี้

หน้าจอจะแสดงข้อความหรือสสถานที่ที่เพื่อน ๆ ของเราเข้าไป Check in กัน โดยจะมีอยู่ 2 ปุ่มใหญ่ด้านบนคือ Check-in และ Shout ซึ่ง Check-in นั้นคือการแจ้งสถานที่ ที่เราอยู่ขณะนั้นและ Shout ก็เหมือนการตะโกนบอกเพื่อนว่าเราอยู่ที่ไหนหรือคิดอะไรตอนนี้ โดยข้อความสามารถส่งไปยัง Facebook หรือ twitter ได้

ซึ่งตอนนี้เราต้องการจะ check-in ก็กดปุ่มใหญ่ด้านบนจะนำไปสู่อีกหน้าหนึ่ง

เมื่อกด Check-in เข้าไป ตัว Foursquare จะนำไปสู่หน้าสถานที่ ซึ่งสถานที่ต่าง ๆ นั้นเกิดจากการที่ Foursquare นั้นเช็คจาก location ที่คุณอยู่ด้วย cell site อัติโนมัติ ซึ่งหากสถานที่ที่คุณอยู่มีอยู่แล้วก็สามารถกดเลือกไปได้เลย หากไม่มีก็เพิ่มเอา โดยการใส่ที่อยู่ลงไปในที่นั้น (โดยปกติผมจะใช้ google maps ในเครื่องเป็นตัวหา address เพื่อมาเพิ่มใน foursquare เอา)

เมื่อ check-in แล้วจะมีการแจ้งแต้มว่าเราได้กี่แต้มในการเช็คอินนั้น โดยจะได้แต้มมากหากเราเพิ่มสถานที่นั้นลงไปใหม่ และเมื่อ Check in แล้วก็สามารถตะโกนบอกเพื่อนได้่

เมื่อเราสะสมแต้ม หรือการเช็คอินและการแชร์เรื่องราวต่างก็จะได้ป้ายหรือ badge มาเก็บไว้ได้

นอกจากนี้ยังสมารถแชร์เรื่องราวของตัวเองได้ด้วย (Todo list, Tips)  อาจจะแชร์เคล็ดลับ สิ่งที่ต้องทำเอาไว้ได้ด้วย

• เมื่อ check in ได้แต้มเรียบร้อย มันก็จะมีการจัดอันดับว่าใครเดินทางมากกว่าใคร มีสถิติแบบไหน สิ่งในบางครั้งเราก็ต้องแข่งกัน โดยเฉพาะเมื่อมีระบบที่เรียกว่า Mayor หรือเจ้าถิ่น โดยการมาเยี่ยมเยือนสถานที่นั้น 2 ครั้งขึ้นไป ซึ่งตรงนี้ใครผ่านสถานที่ที่เหมือนกัน ก็ต้องช่วงชิงการเป็นเจ้าถิ่นกันหน่อย

แค่นี้คุณก็สามารถเล่น Foursquare ได้อย่างสนุกสนานแล้ว ถึงตอนนี้ Foursquare คงมีฐานข้อมูล Location ต่าง ๆ และข้อมูลที่ส่งเกี่ยวกับ Location นั้นมากมาย ซึ่งในอนาคตข้อมูลเหล่านี้จะกลายเป็นสิ่งมีค่าอย่างแน่นอนในเชิงธุรกิจดังเช่น Twitter ที่เกิดข้อมูลแบบ Realtime

แต่สิ่งหนึ่งที่ผมเล่น Foursquare มานั้นพบว่าโอกาสในการเข้าไปชิงตลาดตรงนี้ของนักพัฒนานั้นยังมีอยู่มาก เพราะตัว foursquare นั้นยังขาด features บางอย่างอย่างเช่น การถ่ายรูปลงไปด้วย และข้อมูลดังกล่าวจะลงไปอยู่ใน google maps เช่นนี้ ซึ่งตอนนี้ก็มี apps อย่างเช่น photocheck.in ออกมาแต่การใช้งานก็ยังคงลำบากอยู่

ส่วนโอกาสทางธุรกิจต่อ Geolocation ในไทยนั้นแทบเรียกได้ว่า ใครเข้ามาจับจองพื้นที่ได้ก่อนย่อมได้ประโยชน์อย่างมหาศาลแน่แท้ เพราะหากมีคนทำโฆษณาการตลาดโดยการใช้ Geolocation หรือ Application Foursquare มาใช้โปรโมทสินค้า บริการ โดยการมีโปรโมชั่น ส่วนลด หรือคูปองต่าง ๆ แก่ผู้มา check-in ถ่ายรูป หรือ แชร์ tips ย่อมทำให้ธุรกิจของคุณโลดแล่นยิ่งขึ้น นอกจากนี้กลุ่มธุรกิจยังต้องรีบเข้ามา เพราะข้อมูลเกี่ยวกับ Todo list และ Tips นั้นเป็นข้อมูล Real Time และจะคงอยู่เสมอ หากธุรกิจคุณ ถูกกล่าวในทางไม่ดีแล้ว ผู้เล่น Foursquare จะสามารถรับรู้ได้อย่างทันที โดยที่คุณไม่มีโอกาสแก้ตัวเลย หากไม่เข้ามาตรงนี้ เพื่อแก้ไขสิ่งที่ผิดพลาดไป

ในตอนนี้ทุกคนคงจะพร้อมเข้าสู่โลกแห่งใหม่ที่ทุกคนจะไม่อยู่โดดเดี่ยวอีกต่อไปกับ Geolocation ที่เป็น Social Media แล้วนะครับ

ปล. update เพิ่มเติม การใช่ Geolocation นั้นต้องระวังเรื่อง Privacy ที่จะเสียไปอย่างแน่นอน เพราะฉะนั้นต้องมีการระมัดระวังอย่างมากที่จะใช้บริการเหล่านี้

Bookmark It

Hide Sites

ป้ายแถว ๆ office

Bookmark It

Hide Sites

• งาน NGO 2.0 — Building the social web for social change
• งาน Enable Citizen Media

โดยเราได้เข้าไปในงาน Enable Citizen Media ซึ่งเป็นงาน Training ด้าน Security และ Privacy ในแบบต่าง ๆ ในตอนเช้าก็มีการบรรยายการใช้ Security และ Privacy อย่างง่าย จากการใช้การป้องกันการดักข้อมูลของเรา เช่นการใช้ Https:// หรือการใช้ Proxy หรือแม้แต่การเข้ารหัส (encryption) เอาไว้ รวมถึงการใช้อีเมล์ที่ปลอดภัย ซึ่งในงานอธิบายว่าเมล์ที่ปลอดภัยสุดคือ

• Gmail เพราะเข้าทางช่องทาง https:// และไม่มีการส่ง IP address ไปกับเมล์ ทำให้ผู้ส่งปลอดภัย
• Yahoo กับ Live mail นั้นส่งออก IP ทั้งคู่ทำให้ปลายทางรู้ว่าผู้ส่งอยู่ไหน ซึ่งไม่ปลอดภัยกับผู้ส่งเมล์

จบการใช้เครื่ืองมืออย่างง่าย ก็มาพูดเรื่องการใช้เครื่องมือที่เป็นลักษณะโปรแกรมอย่าง  Torproject ซึ่งในโครงการมีเครื่องมือให้เลือกมากมาย ซึ่ง Torproject นั้นเป็นที่นิยมในจีนมาก เพื่อใช้เข้าเว็บหรือส่งข้อความจากเหล่าบล็อกเกอร์มาสู่โลกภายนอก แม้ว่าจะถูกรัฐบาลจำกัดสิทธิ์ไว้ก็ตาม โดย Tor นั้นจะทำให้เครื่องของผู้ที่ลงทำตัวเป็น node proxy เพื่อช่วยดึงหน้าเว็บนั้นจากต้นทาง มาสู่ปลายทางผู้ร้องขอ ซึ่งในตอนนี้ทาง Torproject พยายามที่จะเพิ่มจำนวน node นี้อยู่

นอกจากนี้ยังมีเครื่องมืออื่น ๆ อีกมากมาย ที่ใช้กัน แม้ว่าเครื่องมือเหล่านี้จะมีประโยชน์มหาศาล แต่โทษนั้นก็มหาศาลเช่นกัน ถ้าผู้ใช้เอาไปใช้ผิดทาง

เข้าสู่ตอนบ่าย ก้มีการทำ Video link จากเมืองจีนมาที่งาน เพื่อพูดคุยกับ blogger ในจีนที่ถูก Censor อย่างหนักในตอนนี้ โดยทางผู้จัดงานได้แนะนำ ผู้เข้าร่วมงานจากชาติต่าง ๆ ให้ เสียดายที่งานนี้ก็พูดภาษาจีนเช่นเดิม ทำให้เราไม่สามารถฟังรู้เรื่องได้ จึงกลับไปรวมในห้องตัวเอง เพื่อทำ workshop ต่อ

ใน Workshop ก็มีการทดสอบ Torproject ให้เห็น และเครื่องมือ proxy tool ตัวหนึ่ง ว่าทำงานอย่างไร และทำงานได้จริงใหม่ เพราะใน Hongkong ก็มีการ Censor เว็บบางเว็บอยู่ เช่นของผมไม่สามารถอ่าน Google Reader ได้ โดยหน้าจอจะแจ้งว่า ไม่มี permission ในการอ่าน ต้องทำการเข้าเว็บด้วย https:// ถึงจะอ่านได้

เมื่อ Workshop เสร็จก็จบงาน ทุกคนต่างมาร่ำลากัน และนัดกันไปทานข้าวตอนเย็น โดยเราจะไปทานกันแถว Wah Wah lane ในฝั่งตัวเกาะฮ่องกง ซึ่งบริเวณนั้นกำลังมีงาน ประมาณร้านเบียร์ Carnival พอดี โดยทั่วไปบริเวณนี้จะเหมือนย่านร้านเบียร์ เที่ยวกลางคืนกัน ทำให้ฮ่องกงดูมีสีสันเข้ามาทันที เมื่อทานอิ่มแล้วก็เลยจะไปเดินเที่ยวต่ออีกนิดนึง โดยเรานัดกันไปที่ Peak Tram ซึ่งเป็นการนัดรถไฟฟ้าขึ้นเขาไปดูวิวทั่วทั้งเกาะฮ่องกง ตัวรถไฟนั้นวิ่งขึ้นเขาด้วยความชันประมาณ 68 ํ ซึ่งชันมาก ขึ้นไปถึงด้านบนก็เป็นศูนย์การค้าต่าง ๆ และสวนสาธารณะ และสามารถขึ้นไปสู่กว่านี้ได้อีก โดยการจ่ายเงินเพื่อขึ้นไปบนดาดฟ้าของอาคาร Peak Tram

ได้วิวสวย ๆ แล้ว ก็เหนื่อย จึงกลับมาพักผ่อน สำหรับผมก็เตรียมตัวจัดกระเป๋า เพื่อกลับเมืองไทยในวันถัดมา

ขอบคุณ @chiao และ Internews สำหรับเงินทุนที่ให้ไปร่วมงานดี ๆ ครับ

Bookmark It

Hide Sites

• HKbloggercon
• Open Group Discussion

โดยในส่วนงาน HKBloggerCon นั้นสิ่งที่น่าสนใจในงานคือการเชิญ Blogger ที่มีอายุมากที่สุดของฮ่องกง (91 ปีมั้งถ้าจำไม่ผิด)  มาร่วมงาน ซึ่งน่าสนใจตรงที่ว่ากลุ่มผู้สูงอายุของเมืองเค้า สามารถเข้าถึงเทคโนโลยีโดยไม่มีกำแพงอะไรกั้น สามารถเขียน blog ทำวิดีโอลง youtube และอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับอินเทอร์เนตได้ อย่างดี

ในงานก็มีการเสวนาเกี่ยว blog ซึ่งน่าเสียดายที่ฟังไม่ออกเพราะพูดภาษาจีนฮกเกี๊ยนกันอีกเช่นเคย ไม่มีคนแปลให้ ชาวต่างด้าวอย่างพวกเราเลยต้องขึ้นไปอยู่ในห้องอีกงานนึง นั้นคือกลุ่ม Open Discussion

ในตอนแรกกลุ่ม Open Discussion นั้นเป็นกลุ่มใหญ่ ซึ่งมีจากหลายหลายชาติเข้าร่วม ในห้องจะมีการให้แนะนำตัวว่าชื่ออะไร ทำอะไรมา และอยากจะแชร์หรือเรียนรู้อะไร เมื่อแนะนำตัวเสร็จก็ถึงว่าระดมสมองว่าจะอยากให้การพูดหรือถกประเด็นอะไรบ้าง ซึ่งก็ได้ออกมา 3 หัวข้อคือ

1. กลุ่มจัดงาน Organizing
2. กลุ่มความยั่งยืน Sustainability
3. กลุ่มความเป็นส่วนตัวและความปลอดภัย Privacy & security

เมื่อแบ่งได้ ก็ได้เวลาพักพอดีเลยตกลงกันว่าจะให้แต่ละกลุ่มออกไปทานข้าว ให้มีเวลาคุยกันและกลับมานำเสนอว่าได้อะไรจากการคุยในตอนเวลา 15.00 น.  ซึ่งเป็นที่น่าเสียดายมาก เนื่องจากผมติดธุระในการดำเนินการเรื่องค่าเครื่องบิน และค่าที่พักในระหว่างพักเที่ยงทำให้คลาดกับกลุ่มด้านการจัดงาน ซึ่งเลยต้องติดสอยห้อยตามกลุ่มด้านความปลอดภัยไปทานข้าวแทนและ เมื่อกลับมาพบว่า เค้าคุยกันเสร็จเรียบร้อยแล้วระหว่างทานข้าวกัน T_T

เอาเป็นเวลาเมื่อกลับมาทุกคนได้เข้ามาสรุปในตอนเวลา 15.00 น. โดยแบ่งการสรุปดังนี้

• กลุ่มจัดงาน Organizing ได้้สรุปว่า งานต้องมีคนเข้าร่วม 30-40 คน และต้องมีการสร้างความสัมพันธ์เพื่อเกิดการทลายกำแพงระหว่างกัน ซึ่งเมื่อสนิทกันก็จะสามารถร่วมแรงร่วมใจกันทำอะไรที่ดีได้ และต้องมีผู้นำคอยจัดการงานต่าง ๆ แบ่งหน้าที่ให้ผู้นำหน่วยย่อย ๆ ต่อไป
• กลุ่มความยั่งยืน Sustainability ได้สรุปว่า งานแบบนี้น่าจะจัดต่อไปเรื่อย ๆ โดยการย้ายที่จัดไปประเทศต่าง ๆ และให้ประเทศที่จะเป็นเจ้าภาพในการจัดนั้นเขียนเรื่องราวเกี่ยวกับงานที่จะมี ประเทศตัวเอง แหล่งที่เที่ยว แหล่งร้านอาหาร เพื่อเป็นการโปรโมทการท่องเที่ยวอีกทาง โดยเริ่มต้นจากการทำ mailing list เพื่อส่งข้อความเชื่อมถึงกันว่าเกิดอะไรขึ้นในแต่ละประเทศ มีงานอะไรที่เค้าจะมาร่วมกับเราได้บ้าง นอกจากนี้กลุ่มที่ตั้งขึ้นยังมีหน้าที่คอยช่วยเหลือซึ่งกันและกัน เฝ้าระวังการคุกคามจากรัฐ โดยครั้งหน้ามีแผนที่จะไปจัดที่ประเทศเวียดนาม
• กลุ่มความเป็นส่วนตัวและความปลอดภัย Privacy & security ได้สรุปเครื่องมือพื้นฐานที่ควรใช้เพื่อรักษาความปลอดภัยและความเป็นส่วนตัวของตัวเอง รวมถึงข้อควรระวังในการเข้าไปในเว็บไซต์ที่อาจมีเครื่องมีที่คอยติดตามเราต่อไป นอกจากนี้ยังพูดถึงเครื่องมือที่มี Security ที่ดีเช่น Firefox, Pidgin หรือโปรแกรมอื่น ๆ ซึ่งมีการแจก Tool ที่เรียกว่า Security in the box โดยตอนนี้มีการแปลไปหลายภาษา ในนั้นก็จะมีคู่มือให้และ CD รวมโปรแกรม FOSS (Free and Open Source Software) มาให้ด้วย นอกจากนี้ยังมีผู้สร้าง Tor Project มาพูดในงาน ซึ่งได้ให้ idea นิดหน่อยว่า Tor คืออะไร โดยสรุป Tor คือเครื่องมือที่จะทำให้เครื่องของผู้ใช้ Tor กลายเป็น Proxy ด้วยกันเอง ทำให้ผู้ใช้สามารถเข้าถึงเว็บที่ถูก block ได้ โดยผ่าน Proxy เครื่องของคนอื่นที่อยู่ในเครื่องข่าย Tor

ซึ่งเมื่อจบการสรุป ก็ทำให้ได้หัวข้อที่จะมา Workshop ในวันที่ 3 ต่อนั้นคือเรื่อง Privacy & Security ซึ่งจะมีการสอนตั้งแต่การตั้งค่าง่าย ๆ เรื่องพื้นฐานไปจนถึงการใช้โปรแกรมช่วยต่าง ๆ

จบงานก็กลับโรงแรม หาอะไรทานเช่นเคยและออกเดินเที่ยว คราวนี้เราไปแถวท่าเรือ Star Ferry ซึ่งอยู่บริเวณถนน Salibury Road ใกล้ ๆ กับ Hongkong Cultural Center ได้ไปถ่ายรูปวิวเมือง Hongkong จากไกล ๆ มีตึกหลากหลายสวยงาม ถ่ายเสร็จก็เดินแถวถนน Peking Road จนเหนื่อยก็กลับโรงแรมไปนอน

ขอบคุณรูปจาก @ripmilla ครับ

ติดตามต่อ BlogFest.Asia วันที่ 3 ครับ

Bookmark It

Hide Sites