เมื่อวันเสาร์ที่ 31 พฤษภาคมที่ผ่านมีโอกาศได้ไปงาน เพชะคุชะไนท์

Pecha Kucha เพะชะคุชะ เป็นคำจำลองเสียงพูดคุย (chit-chat) ของชาวญี่ปุ่น ส่วน เพะชะคุชะไนท์ (Pecha Kucha Night) คือค่ำคืนที่ผู้คนจากสารพัดวงการพกพาไอเดียสร้างสรรค์ของตนมาบอกเล่าสู่กัน ฟังอย่างสนุกสนาน ในบรรยากาศแบบปาร์ตี้ ไม่มีเส้นแบ่งระหว่างคนดังกับโนเนม, มืออาชีพกับมือสมัครเล่น, ผู้ใหญ่กับเด็ก, อาจารย์กับศิษย์, รุ่นเก๋ากับรุ่นใหม่แกะกล่อง ฯลฯ เพะชะคุชะไนท์ จึงคือค่ำคืนแห่งการ ปล่อยของดี อย่างมีอิสระเสรี เท่าเทียม และสร้างสรรค์ นั่นเอง

โดยงานจะเปิดโอกาศให้ผู้พูด พูดคนละ 20 นาที ต่อ 20 สไลด์ที่เตรียมมา

ครั้งนี้จัดขึ้นที่ TCDC ศูนย์การค้าดิเอ็มโพเรียม ผมไปถึงช้ากว่าที่คิดไว้ เนื่องจากติดอบรม Drupal ที่นัดกับ kengggg เลยไปถึงประมาณ 18.00 จะ 19.00 แล้ว (งานเริ่ม 16.00) ไปถึงพิิิธีกรก็ประกาศว่าเข้าสู่ช่วงสุดท้ายแล้ว

บรรยากาศในงานมีแต่สาว แจ่ม ๆ คน creative ที่อยู่วงการดีไซน์ กราฟฟิก หรือขายโฆษณา ในงานคนจะเยอะมาก จนแทบหาที่นั่งไม่ได้ ในงานก็เจอพรรคพวกที่รู้จักหลายคน เช่น macroart หรือ อ.ศุภเดช จากแบไต๋ไฮเทค

งานเป็นลักษณะ แบบสื่อสารทางเดียว โดยให้ผู้พูดนำเสนองานของตัวเอง ในรูปแบบต่าง ๆ กับสไลด์ที่เตรียมมา บอกคนก็มาเล่าเรื่องราวประสบการณ์ บางคนมานำเสนอโครงการดี ๆ บางคนมานำเสนอรูปแบบศิลปะ หรือสถาปนิก และบางคนก็มาเล่าเรื่องประกอบรูปเลย โดยที่ผู้ฟังได้แต่ฟังแบบเดียว

งานที่ผมชอบก็มี โครงการบริจาคแก้วตาให้คนตาบอด ทำเอาผมซึ้งจนเกือบจะร้องให้ ,อีกอันคือการเล่าเรื่องราวประกอบภาพ สุดท้ายคือ การอนุรักษ์เสียงเหน่อแบบสุพรรณ ทำเอาผมฮามาก ในงานนี้ก็มีญารินดา บุนนาค มานำเสนอแบบสถาปัต ของตัวเองที่ใช้ไม้เป็นวัุสดุนำ และเล่นกับโครงสร้างมิติ ทำให้เกิดความลึก และเงาเกิดขึ้น

แม้ว่าข้อเสียของงานคือการสื่อสารทางเดียว ทำให้ไม่เกิดการแลกเปลี่ยนความคิดระหว่างผู้พูดกับผู้ฟัง แต่อย่างน้อยหากเราทำตัวเป็นแก้วน้ำที่ว่างเปล่า ก็พบว่างานเช่นนี้มีความรู้ดี ๆ มุมมองดี ๆ ที่เราไม่เคยคิดเคยเห็นและคนอื่นสามารถเห็นได้